random1.gif
O Teatrze słów kilkaset...
Redaktor: eRKa   
Lalkowe początki.

Teatr FIETER powstał na przełomie kwietnia i maja 1991 roku. Po ukończeniu dosyć śmiesznej dwuletniej "uczelni" - Uniwersytet Ludowy w Błotnicy Strzeleckiej - jako instruktor teatru lalkowego znalazłem się w miejscowości Ozimek w województwie opolskim. Iwona Sochań, moja późniejsza żona, została zatrudniona w tamtejszym klubie osiedlowym GELENDER, działającym przy Opolskiej Spółdzielni Mieszkaniowej "Przyszłość" w Ozimku. W klubie rozpoczęły działalność dziecięce teatry amatorskie, które prowadziła do czasu przejścia na urlop macierzyński. Zespoły te, najczęściej pozbawione nazw, wykonywały maski teatralne, ale już niekoniecznie same przedstawienia. W ich skład (zespołów - nie przedstawień) wchodziły najczęściej małe dzieci. Pierwszym zrealizowanym spektaklem w Gelendrze była MALUTKA CZAROWNICA, realizację której rozpoczęła Iwona, a zakończyłem ja. Powstał spektakl, wykonany jeden jedyny raz w klubie, przy bardzo niewielkim udziale publiczności. Nie wspominam o poziomie tego wydarzenia teatralnego, ale określenie "żenujące" będzie adekwatne i na miejscu.

Powstaje Fieter. Robert, Iwona, Janek i Witek. Jeszcze lalkowo, jeszcze w obcym języku...

W rok później, wraz z Jankiem Spólnym, świeżo poznanym renesansowym wiecznym młodziankiem o naturze hippisowskiej, acz flegmatycznej, realizujemy pierwszy spektakl FIETERA. Nazwa teatru, wywiedziona od angielskiego słowa theatre, została naprędce wymyślona, ale utrwaliła się i pozostała. Początkowo zamiarem naszym była realizacja lalkowej wersji opowiadania Hansa Christiana Andersena TOWARZYSZ PODRÓŻY [spektakl ten, zrealizowany przez Janka według mojego scenariusza (albo tylko na jego motywach, bo samej premiery nie widziałem - jak to się stało?), powstał nieco później, z udziałem dzieci, lecz nie pod egidą teatru FIETER]. W rezultacie powstało zupełnie inne przedstawienie - spektakl PUPERE, który z powodzeniem wystawiliśmy podczas Wojewódzkiego Przeglądu Amatorskich Teatrów Lalkowych w Strzelcach Opolskich (impreza ta, posiadająca długoletnią tradycję, już niestety nie istnieje, pogrążając amatorski teatr lalkowy w województwie - opolskim - w głębokim niebycie). W spektaklu na wskutek pewnych (niezbyt zapamiętanych przeze mnie) okoliczności, nie mogła zagrać nasza koleżanka Magda, zastąpiła ją Iwona Konowalik, już wówczas moja żona. Ponieważ istnieje osobna część tej strony internetowej poświęcona osobom, które w naszym zespole występowały przez czas krótszy, czy dłuższy, pozwolę sobie nie wymieniać, kiedy to w zespole pojawił się ten, czy ów, odsyłając zainteresowanych do właściwej części niniejszej rozprawki. Jest kilka wyjątków, a dotyczą osób, takich jak Witek Sułek, o którym należy powiedzieć, że pojawił się w zespole już w 1992 roku i trzymał się go dosyć długo, sporadycznie po dziś dzień, kurczowo, lub tylko od niechcenia, sam niezbyt się na tym wyznaję). Przez pewien czas teatr FIETER stanowiły trzy osoby, wszystkie zostały już wspomniane, Witek (ówcześnie, lokalny wokalista rockowy - specjalność - "zaspiewy norweskie"), Janek oraz ja - jako się już rzekło - z imienia Robert. W tym składzie zrealizowane zostały spektakle: LEARO INFERNO A TRI DOCERI, BIS PUPERE, PRZYGODY BARONA MUNCHHAUSENA (podaję skrócony tytuł). We dwójkę, z Witkiem, zrealizowaliśmy przedstawienia KOZIOŁ, OFIARA, KOZIOŁ OFIARNY, oraz HENRYKA SIENKIEWICZA KRZYŻAKI i SMOK WAWELSKI. Spektakle te były najczęściej wystawiane jednokrotnie, przy okazji przeglądu w Strzelcach Opolskich, lub nyskiego Proscenium. Wyjątek stanowiły spektakle HENRYKA SIENKIEWICZA KRZYŻAKI oraz SMOK WAWELSKI, prezentowane przez teatr po dzień dzisiejszy (z tym jednak, że po latach zamiast Witka w tych spektaklach występować zaczął Jurek Sagasz). Przedstawienia BIS PUPERE, jak również KOZIOŁ, OFIARA, KOZIOŁ OFIARNY, nie były wystawiane na przeglądach. Dzieje się tak czasami, że niektóre widowiska na takowe imprezy nie trafiają z powodów nawet dla mnie trochę niejasnych (piszę tak, chociaż to ja decyduję, by je na przeglądy lub festiwale nie posyłać, można przy tym mniemać, iż nie wie za bardzo moja lewica, co czyni prawica i chyba tak jest w istocie).

Drugi etap, pojawia się słowo. Przychodzi Tomek, odchodzi Janek.

Już w spaktaklach o baronie Munchhausenie, w "Krzyżąkach" i w "Smoku wawelskim", zaczęliśmy mówić po polsku. Skończyliśmy również z teatram lalkowym. Wreszcie nastąpiło powolne przeobrażanie zespołu, po pierwszych spektaklach, realizowanych w wymyślonym przez nas języku, powstają widowiska "normalne", rodzime, przaśne i polskie całą gębą. Niektóre z nich, realizowane jeszcze przy pomocy sporej dozy improwizacji na scenie, ale i takie, w których tekst zaczyna pełnić coraz większą rolę. Do nowego nurtu przedstawień, częściowo można było już zaliczyć HERBATKĘ WE... (według "Alicji w Krainie Czarów" Lewisa Carolla, improwizacja, owszem, ale pomysły brane jednak z książki), spektakle TRZY RAZY SZEKSPIR (widowisko łączące stary, improwizowany nurt - nowela MAKBET, CZYLI TANIA JATKA - z nowym FIETEREM - nowela TREN FORTYNBRASA, CZYLI MÓWI MARLOWE - obie zresztą w późniejszym czasie wystawiane jako osobne spektakle). W HERBATCE WE... pojawia się gościnnie Tomek Huras - sanitariusz i obiecujący literat (obiecuje, że kiedyś wyda książkę). W następnych spektaklach bierze już udział jako pełnoprawny członek teatru FIETER. Pierwszym z tych spektakli będzie FASTOLF, według powieści Roberta Nye'a. FASTOLF to pierwsze z dużych przedstawień FIETERA, od tego czasu przedstawienia krótsze niż pół godziny raczej nie będą realizowane. W spektaklach przestaje pojawiać się Janek Spólny, Staje się to po udziale w kilku spektaklach i próbach montowania drużyny baseballowej. Spektakl 3 x FIETER, realizowany na pięciolecie teatru FIETER, jest ostatnim, w którym wystąpił (zagra jeszcze w gościnnie niejako w "Procesie magnetyzera" oraz po latach wielu w jubileuszowym serialu teatralnym "McGuffin").

Hania Spólna i Iwona Konowalik.

W tym pierwszy okresie działalności Fietra nie sposób uniknąć wspomnienia o naszych dwóch głównych aktorkach. Początkowo pojawiały się, na razie sporadycznie z powodu opieki nad małymi dziećmi. W zespole Hania - żona Janka, grywała dosyć prędko, służbowo - pielęgniarka i niegdysiejsza wokalistka Opolskiego Studia Piosenki, prywatnie - żona Janka, mama Marty i Marii. Zadebiutowała w ZBRODNI I KARZE, zaraz npotem pojawiła się w spektaklu 3 RAZY SZEKSPIR..., a po kilku latach powróciła do grupy, występując w 1999 roku w spektaklu MYSZY NATALII MOOSHABER, według Ladislava Fuksa, oraz w DWÓCH PRAGACH, KOŃCÓWCE i spektaklu NASZ CZŁOWIEK W HAWANIE. Był to - jak się bardzo prędko okazało - wcale niezgorszy powrót, bo zagrała wreszcie role na miarę swych sił i możliwości, a te są spore, by nie rzec - ogromne. Potem była jeszcze przerwa w występach, Hania w pewnym okresie występowała sporadycznie lub wcale, grywała też w innej, ozimskiej grupie teatralnej, by w końcu grywać całkiem regularnie, co robi po dzień dzisiejszy. Nie sposób wymieniać wszystkich Jej ról z tamtego, jak i obecnego okresu działalności aktorskiej, warto jednak wspomnieć o rolach zdecydowanie dużych, jak te w "Pokoju", "696" czy "Remoncie".

W przypadku Iwony nie wydarzyło się nic podobnego, grywała w początkowym okresie działalności teatru wyłacznie sporadycznie, do chwili, gdy z powodu choroby musiała zrezygnować z występu w becketowskiej "Końcówce". Brała jednak udział- i to akurat jest bardzo ważne- w pierwszym spektaklu Fietra, a więc go współtworzyła. Była również osobą, bez udziału której niewiele rzezcy w Fietrze się działo.

W 1996 roku Iwona zakłada dwa nowe zespoły teatralne. Grupa młodzieżowa przyjmuje nazwę TEATR NASTĘPNY, dziecięca zaś Teatr TUP TUP. TEATR NASTĘPNY debiutuje spektaklem SPOTKANIE. Następne przedstawienie - ANATOMIC GENTLEMAN - zostanie zrealizowane przez Iwonę i przeze mnie, po połowie. Kolejne będę realizował już sam, niestety. Teatr TUP TUP rozpoczyna proces klonowania, w wyniku czego powstają w kolejnych latach: TUP TUP II, HORYZONT, KOSMICZNE DZIEWCZYNY, HORYZONT II. Kilka pierwszych przedstawień zostaje zrealizowanych przez Iwonę - SZCZURZE WESELE, LISTONOSZ, KOPCIUSZEK. Potem jednak rezygnuje z prowadzenia jakichkolwiek zespołów. Sporadycznie pojawia się w przedstawieniach Martyna Konowalik, moja córka, która występowała zarówno w spektaklach teatru TUP TUP, TEATRU NASTĘPNEGO oraz FIETERA. Jest jedyną osobą, której się to przytrafiło, jak dotąd. W niektórych spektaklach Fietera zaczynają pojawiać się osoby z TEATRU NASTĘPNEGO. Powstają również dwa spektakle, realizowane wspólnie przez oba zespoły (POSTMODERNIZM, Z DALA OD ANIELSKICH CHÓRÓW). Przez kilka lat skład TEATRU NASTĘPNEGO nie ulega zmianom, stanowią go: Kasia Siudeja, Paulina Matura, Justyna Mehl, Karolina Szczabel, Gosia Dreling. Przez bardzo krótki okres do zespołu przyłącza się Laura Owczarczyk, zaś w 2000 roku z zespołu odchodzi Paulina Matura (ostatnim spektaklem i zarazem najlepszą w moim mniemaniu rolą, była Natalia Mooshaber ze spektaklu MYSZY NATALII MOOSHABER).

Tomek Huras. Aktor, reżyser i sanitariusz (a właściwie Ratownik Medyczny).

Tomka Hurasa, dotychczas występującego w nyskim zespole PRZY STOLIKU, jak również prowadzącego własny zespół MACABRESCUM DIVISION, wypatrzyła Iwona podczas egzaminów do Studium Kulturalno Oświatowego w Opolu (które to studium Tomek skończył, my zaś oboje nie). Wypatrzyła, rozpoznała jako poznanego niegdyś koleżkę, no i rozpoczęła się współpraca teatralna, ale również, jak mniemam sądzić- przyjaźń. Przez jakiś czas spotykaliśmy się podczas wojewódzkich przeglądów teatralnych Proscenium, w Nysie. Potem natomiast Tomek rozpoczął realizację własnych spektakli w Ozimku, z naszym współudziałem, pod egidą teatru MACABRESCUM DIVISION. Utrzymywaliśmy dawną nazwę nyskiego teatru Tomka, aby móc bez problemów wystawiać oba spektakle (Tomka i mój) podczas tego samego przeglądu, faktycznie jednak, zarówno jego, jak i moje były realizowane przez teatr FIETER (pod tą nazwa zresztą odbywały się premiery Tomkowych widowisk w Ozimku). Jednak nazwą Macabrescum Division nikt z nas już się nie posługuje, pozostała na niektórych plakatach i programach festiwalowych. Tomek Huras zrealizował w naszym zespole do tej pory sześć spektakli. Były to: IDIOTA, według tekstu Muzy Pawłowej, ZBRODNIA I KARA, według powieści Fiodora Dostojewskiego (spektakl w języku "prawie" rosyjskim), PRZEMIANA, według opowiadania Franza Kafki, CZEKAJAC NA GODOTA oraz KOŃCÓWKA, oba według dramatów Samuella Becketta, jak również K., na podstawie "Procesu" Franza Kafki. Spektakle były wystawiane w Ozimku, oraz podczas kolejnych edycji nyskiego Proscenium, podczas których prawie zawsze (za wyjątkiem ZBRODNI I KARY, oraz niewystawianego IDIOTY) zdobywały znaczące, lub też najważniejsze nagrody (pierwsza nagroda dla CZEKAJĄC NA GODOTA, druga dla PRZEMIANY oraz K., nagrody za reżyserię oraz sporo aktorskich).

Następne spektakle. Ania Szwankowska i Olimpia Różańska.

I dalej historia teatru FIETER w skrócie, czyli, tzw. zarysach... Wyjątkowym pod pewnymi względami spektaklem jest PROCES MAGNETYZERA, według powieści Per Olofa Enquista. W skład zespołu wchodzą same debiutantki, uczennice IV klasy ozimeckiego liceum. Dwie z nich zostają w zespole. Ania Szwankowska w następnych latach występuje w spektaklach TRZY WARIACJE Z EPILOGIEM, PRZEMIANA, GOMBROWICZURKE, LUDZIE W FUTERAŁACH, KALIBER DUŻY I MAŁY, POSTMODERNIZM, jak również realizuje własny spektakl przy pomocy zespołu FIETER (choć nie pod jego nazwą) KRÓL MIĘSOPUST, CZYLI WIWAT GRUBI, DRŻYJCIE CHUDZI. Olimpia Różańska występuje we wszystkich przed chwilą wymienionych przedstawieniech, ale również w CZEKAJĄC NA GODOTA, KOŃCÓWCE oraz K.

Jurek Sagasz. Od kabaretu do teatru...

Jurek Sagasz pojawia się w teatrze Fieter dzięki mojej pracy w Strzelcach Opolskich. Po raz pierwszy współpracujemy przy realizacji serialu fabularnego DZIKOŚĆ STRZELCA, który próbowaliśmy zrealizować pod egidą teatru Fieter i Kabaretu Ad- HOC! Debiutuje już w 1998 roku w POSTMODERNIŹMIE, by w kolejnych latach zagrać w GOMBROWICZURKE, K. i MYSZACH NATALII MOOSHABER (wszystkie trzy role w 1999r), DWÓCH PRAGACH (2000), NASZYM CZŁOWIEKU W HAWANIE (2001), TELEFONACH W OSTATNIEJ NOWELCE oraz WODZIE W PŁUCACH (2002), HESUS. THE EARLY DAYS. Pierwszą przerwę w występach zanotuje w 2003 roku, krótką, bo zaledwie roczną. Druga przerwa będzie bardziej trwała... i definitywna.

Iwona Konowalik: 1968-2000.

W kwietniu 2000 roku odchodzi od nas Iwona Konowalik, moja żona, osoba, która przez wszystkie lata istnienia teatru była dla mnie najważniejszym widzem, kimś, do którego osądu, zdania odwoływałem się na każdym etapie tworzenia spektaklu. Miała 32 lata. Od kilku lat formalnie nie brała udziału w przedstawieniach, jednak na krótko przed śmiercią została zaangażowana przez Tomka Hurasa do jednej z ról w spektaklu "Końcówka". Nie zagrała tej roli, zamiast niej wystąpiła Hania Spólna. Tyle można napisać na czymś, co jest stroną internetową, reszta jest milczeniem.

Wiek XXI. 10 brocznica Fietra.

W 2001 roku teatr Fieter obchodzi 10 rocznicę powstania (program tej imprezy znajduje się w drugiej części tego modułu). Z tej okazji zostaje wykonany spektakl NASZ CZŁOWIEK W HAWANIE wg. Grahama Greene'a, zaprezentowane również zostają spektakle HENRYKA SIENKIEWICZA KRZYŻAKI oraz GOMBER I GOMBRATRUP. Na naszej scenie goszczą znakomite zespoły teatralne jak na przykład KREATURY czy ORFA (wszystkie grupy zostały wymienione na 2 stronie).

Tomek Huras po raz drugi i ostatni.

Z zespołu odchodzi w tym czasie Tomek Huras, próbując jeszcze bezskutecznie zrealizować dwa spektakle: "Balladynę" oraz "Którzy upadają". Tomek rozpoczyna i kontynuuje studia, (wraca chwilowo do współpracy z teatrem w połowie 2004 roku, reżyserując trzecią część "Hrabalkiady" - monodram "Bezgłośna samotność", oraz wiele lat później, podczas realizacji kafkowskiego ZAMKU w 2011r.).

Przestaje również pojawiać się w innych spektaklach, z wyjątkami oczywiście. W 2002 roku powstaje ostatni spektakl z jego udziałem: TELEFONY W OSTATNIEJ NOWELCE, w późniejszym czasie zmodyfikowany poprzez wyrzucenie dwóch nowelek i dodanie jednej nowej, i wystawiany już jako WODA W PŁUCACH, ale Tomek będzie brał jeszcze udział w pracach nad PALACZEM ZWŁOK w 2011r, zagra niewielką rólkę w THE BEST OF WILLIAM SHAKESPEARE w 2014r. Będą to jednak jednostkowo wydarzenia i odejście Tomka z zespołu w 2002 roku można potraktować jako trwałe.

Następne spektakle i roszady członkowskie: 2003

W 2003 roku, zrealizowany zostaje najbardziej kontrowersyjne przedstawienie teatru Fieter, westernowa parodia jasełek - HESUS. THE EARLY DAYS, zaś w grudniu tegoż roku nowa wersja MYSZY NATALII MOOSHABER oraz premierowe przedstawienie NA DRODZE DO EDO. Przestaje istnieć teatr TUP TUP. W roku tym dodatkowo odchodzą z zespołu: Karolina Szczabel oraz Jurek Sagasz (ten ostatni tylko na pewien czas, w roku 2004 występuje w nowej wersji "Ludzi w futerałach, "pierwszej części Hrabalkiady ("Rozp... będen"), oraz w nowej inscenizacji spektaklu "Gombrowiczurke". Niezależnie od tego, nadal wsystępuje w spektaklach "WODA W PŁUCACH" i "Henryka Sienkiewicza Krzyżaki"), przymierzają się do odejścia: Kasia Siudeja i Gosia Dreling, ale ostatecznie pozostają w zespole (z kilkumiesięczną przerwą Kasi). Pojawia się za to kilka nowych osób, wśród nich Tomek Biskup (miejscowy nauczyciel - anglista), oraz trzy dziewczyny z teatru KTO?: Gosia Błońska, Oriana Janerka i Kasia Chodak. Równocześnie teatr KTO? zostaje wzbogacony o trzech panów, a są to: Rafał Respondek, Łukasz Buda oraz Marek Feliks. Rafał Respondek gra również w Fietrze (spektakle "Na drodze do Edo" oraz "Gombrowiczurke"). Zakłada również i prowadzi nowy zespół teatralny "In Libed", który w 2004 roku ralizuje dwie premiery: "Kilka słów o miłości" oraz "Dr Libedstein", oba napisane przez niego. W 2004 roku w teatrze po wieloletniej przerwie pojawia się Jolanta Rogowska (grająca przed laty w "Ludziach w futerałach", teraz powtarzająca ten wytęp w nowej inscenizacji, ale w innej roli). Debiutują ponadto: Hanna Pogorzelska ("Ludzie w futerałach" i "Biesy"), oraz Tomasz Feliks ("Dr Libedstein" teatru In Lined). W tym samym roku odbywa się cykl imprez z okazji 13 rocznicy powstania teatru Fieter, we wrześniu zaś przygotowany zostaje pierwszy publiczny pokaz filmów amatorskich realizowanych przez Rafała Respondka, vinC'a i Roberta Konowalika.
Spektakle własne prezentuje jeszcze dwukrotnie Tomasz Biskup pod egidą Teatru W O!Parach (Małżenstwo skonałe, Epizod o zabijaniu)- teatr ten, podobnie jak powstały Teatr InLibed, przestaje istnieć w 2007 roku.
Rok 2005 to dla Teatru Fieter czas zastoju- nie powstaje wówczas żaden spektakl. Za to Teatr KTO? realizuje kolejną część "Postmodernizmu: POSTMODERNIZM 2: FATMAN RETURN, po czym w następnych dwóch latach tworzy dwa spektakle, które zajmują rok w rok nagrodę Grand Prix nyskiego Proscenium: WIZYTA (także nagroda za reżyserię i główną rolę) oraz GOMBROWICZURKE (równiez nagroda za rezyserię, także Złota Maska w kat. wydarzenia sceny offowej), jak również- wraz z teatrem Fieter: BIESY, realizowane dwukrotnie, w 2006 oraz 2008 roku. Oprócz Biesów, Teatr KTO? w 2007 roku tworzy wraz z Sektą Plastyczną lalkowy spektakl SMOKI, a także SIOSTRY- pierwzsy z cyklów przedstawień opartych na tekstach Altusa Meyera, realizowanych naprzemiennie przez oba zespoły.
Teatr Fieter w 2006 roku, prócz wspólnej realizacji Biesów, wystawia spektakl SKURDAL, w rok później zaś LOTTE i CSI KRYMINALNE ZAGADKI OZIMKA (przedstawienie w starej formule, a więc- improwizowane). W roku nastepnym, napisana na nowo i przetworzona wersja Lotte- spektakl ORTE, zostaje wystawiona w Londynie, a także podczas wieczoru Altus Meyer w Konstrukcjach Stalowych, (za drugim razem wraz z przedstawieniem maskowym RZECZY. Prócz tego w 2008 roku Fieter wystawia nową wersję noweli JÓZEF KA (tym razem jako spektakl lalkowy), ŁAMIGŁOWKĘ i wspomniane już BIESY, prezentowane z Teatrem KTO? na deskach Teatru lalki i Aktora w Opolu, w ramach imprezy Premiera z TVP Opole.
W tym samym roku Teatr KTO? realizuje komediowy spektakl LAST MINUTE. KOSMOS 19,99, oraz kolejną- realizowana bardzo pospiesznie- wersję Postmodernizmu: POSTMODERNIZM 3: FATMAN ŁOREWER.

Teatr Fieter w 2009 roku prezentuje krótki spektakl DZIADEK, po czym realizuje zawieszony na kilka lat projekt- przedstawienie według samuella Becketta: KTÓRZY UPADAJĄ. SŁUCHOWISKO, który jako drugi ze spektakli fieterowskich otrzymuje Złoty Róg Myśliwski Króla Jana podczas Biesiady Teatralnej w Horyńcu Zdroju.

Po raz drugi wyjeżdżamy do Londynu, gdzie z Gosią Dreling (Teatr Następny) i mieszkajacymi na stełe w tym mieście osobami- przygotowana zostaje nowa wersja przedstawienia HERBATA, wg. Altusa Meyera, którego pierwszą wersję realizuje kilka miesięcy wcześniej Teatr KTO? Spektakl zostaje zaprezentowany w ramach akcji "Defekt Teatralny" w Polskim Ośrodku Społeczno- Kulturalnym wraz z "Gombrem i Gombratrupem" oraz spektaklem zaproszonego przez nas do udziału teatru Narybek From Poland z Mysłowic. 


20/XX. 20 lat teatru FIETER, rok 2011

W ramach obchodów dwudziestolecia teatru Fieter powstaje przede wszystkim serial teatralny McGuffin (7 odcinków realizowanych przez teatr Fieter, KTO? oraz Teatr Następny, prezentowanych w przeciągu całego roku). Powstają również spektakle: "ZAMEK" wg. F. Kafki w reżyserii Tomka Hurasa, oraz monodram "O szkodliwości palenia". Spektaklom towarzyszą wernisaże prac plastycznych: Michała Misiury, Agnieszki Jarockiej, Martyny Konowalik, kilku sekcji dziecięcych Pracowni Artystycznej "Sztukmistrz" oraz grupy dorosłych "Sjesta", Wojciecha Siudei; wystawy fotograficzne "Fotokomórki", Pauliny Ptaszyńskiej, Dominiki Misiury i Natalii Batkowskiej; spektakl grupy muzycznej KOMUTATOR ("Makbet, czyli tania jatka"); koncerty grup: AMBICIOCHA, PROPAGANDA SOUNDSYSTEM. Odbywają się benefisy teatrów KTO? i FIETER.

Rozpoczynaja się prace nad spektaklem "Palacz zwłok".

Wojtek Siudeja.

W roku 2012 grupa wyjeźdża do Francji ze spektaklem "PUPERE 3". Podczas tego wyjazdu 14 marca zginął tragicznie Wojtek Siudeja, aktor, scenograf i fotograf teatru "Fieter", plastyk i aktor "Sekty Plastycznej", student Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, inicjator i uczestnik wypraw rowerowych po Azji, Ameryce Środkowej, Europie, instruktor sekcji fotograficznej "fotokomórka", smakosz kawy, nieprawdopodobnie utalentowany artysta, pirotechnik-amator, ale przede wszystkim Przyjaciel. Trudno powiedzieć jak bardzo tęsknimy, trudno wytłumaczyć, jak ciężko o tym napisać.

W maju powstaje teledysk do piosenki grupy LECTER, w którym wykorzystane są lalki i maski ze spektaklu "Pupere 3", i który zostaje Wojtkowi zadedykowany. W drugiej połowie roku wznowione zostają próby zmodyfikowanej wersji "PALACZ", która z powodu śmierci Wojtka staje się monodramem, oraz wystawiony zostaje w kotłowni Domu Kultury spektakl "POKÓJ" wg. Harolda Pintera.

Obecnie...

W 2014 roku teatr Fieter wystawia  trzyczęściowy spektakl oparty na dramatach Williama Szekspira: "THE BEST OF WILLIAM SHAKESPEARE: RYSZARD, OTELLO i MAKBET", w roku następnym realizuje długo przygotowany, chociaż kameralny spekytakl lalkowy "PUPPET TV". Trwają przygotopwania do obchodów 25 rocznicy powstania grupy.

Post scriptum
Osobom związanym z naszymi obiema grupami, odchodzącym, i przychodzacym, najbardziej trwającym składam serdeczne podziękowania za lata pracy, wyrzeczeń, znoju i trudów związanych z przebywaniem w moim towarzystwie.

 

-- Będę się modlił za pana.
-- Niech pan się pomodli za Ozimek.

WIZYTA

© 2021 Teatr Fieter | Powered by Joomla! | CMS